Taboe.

Goedenavond lieve mensen!

Vandaag een blog over taboe’s . We kennen ze allemaal wel. Maar hoe werkt dit nou? En wat is effect. Ik blog altijd dat het taboe rondom psychische klachten weg moet. Dus ik dacht laten we eerst is uitleggen wat een taboe is, en wat het inhoud!

Ik schrijf deze blog op basis van mijn ervaringen.

Ik heb hier natuurlijk dagelijks mee te maken met het taboe. Het taboe rondom psychische klachten, het taboe rondom automutilatie. En ook het taboe rondom afgekeurd zijn. Voor mij geeft dit een strijdbaar gevoel. Ik wil juist een tegengeluid bieden naar iedereen die dit maar wilt horen, of misschien wel niet wilt horen. Ik kan niet zeggen dat ik mij verdedig want dat vind ik onzin. In het begin deed ik dat wel. Maar ik ben wie ik ben, accepteer je het niet. Dan niet. En misschien kom ik wel over als een zeurkont. Daar heb je Jamie ook weer aan met haar blogs. Maar ik weet dat dit iets van de lange adem is. En ik zet door!

Vaak krijg ik te horen, waarom automatieleer jij ? Waarom doe je jezelf pijn. En hup weer lange mauwen aan. Want het wordt niet begrepen. En doordat het in de maatschappij z’n groot taboe is, denken dat je compleet gestoord bent bedek je het. Vaak krijg ik ook te horen ” Je kunt makkelijk werken. ” Dan denk ik bij mezelf, mensen wat denken jullie zelf?! Ik heb niet voor niets gestudeerd. Denken mensen nou werkelijk dat ik het fijn vindt om thuis te zitten?! Of denken ze dat dat ik de hele dag in mijn pyjama op de bank zit en voor mij uit staar?! Nou ik kan je vertellen, ik heb tijd te kort in een dag. En ik heb vaak op het moment gestaan om weer te gaan werken. En heb vrijwilligers werk gedaan. Maar ik kan het simpel weg niet aan. En mensen vinden dit vreemd want voor dat ik ziek werd, werkte ik 40 uur in de week. Maar ik kan het simpelweg niet. En moet dan kiezen, of er iets van maken thuis of gaan werken en geregeld opgenomen zitten. En dan is de keuze snel gemaakt. Maar ik erger me wel aan zulke mensen. Want die zijn kortzichtig. Want het hoort in de maatschappij natuurlijk om te werken, want zo is iedereen. Maar er zijn ook mensen die ziek zijn die niet kunnen werken. En het probleem is als je psychisch ziek bent, dat mensen dit niet zien aan de buitenkant. Maar het is niet raar als je wordt afgekeurd omdat je lichamelijk wat mankeert. Dan durft men niet te zeggen je kunt best wel werken! Raar he! Dit moet vindt ik wel veranderen.

Want mij maakt het strijdbaar. En gaat het me ene oor in en het andere oor uit. Het maakt me niet meer uit wat mensen zeggen, ik probeer het mezelf niet aan te trekken. En dat is niet altijd makkelijk kan ik zeggen. Maar het geeft wel een bevrijding moet ik zeggen. Maar er zijn ook zat mensen die door dit taboe nog zwakker worden.

Is dit dan de schuld van de maatschappij?! Dat is misschien iets te ver gezocht. Want de maatschappij is zo gevormd dat mensen dit volgen. En ik denk dat dit niet kwalijk te nemen is. Alleen het is heel moeilijk om dat veranderd te krijgen. Omdat het heel moeilijk is om mensen van vooroordelen af te krijgen. Iemand iets aanleren is makkelijker dan afleren. En daarom denk ik dat het zo vaak mogelijk verteld moet worden. Hoe meer informatie, hoe meer meningen, hoe meer mensen gaan na denken. En dat is toch wel mijn doel. En ik denk ook wel het doel van veel mensen is. Maar sommigen durven het misschien uit te spreken.

Verder wil ik nog mededelen dat ik eens in de twee a drie dagen ga bloggen. Omdat dit voor mij effectiever is.

Ik wens jullie een fijne avond!

Veel liefs Jamie-Lee

Een gedachte over “Taboe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s