De geheimen van een zwart brein.. Hoofdstuk 2.

Ava rilt. Wat is het koud voor de tijd van het jaar. Ze stapt haar auto uit en loopt snel naar de voordeur. Binnen hoort ze stemmen tegen elkaar schreeuwen. Op het moment dat ze haar sleutel in het slot wilt steken gaat de deur met een zwaai open. ‘ Wat mot jij dan ?!’ Ava kijkt de man verbaasd aan. De man duwt haar aan de kant. ‘ Kijk uit joh. ‘ Kan Ava nog maar net uitbrengen. Ze kijkt de man na en werpt haar blik naar binnen. Ze hoort de muziek op haar dochters kamer. Die is nog boven gelukkig denkt Ava. Dan ziet ze haar man met een woest gezicht in de hal staan. ‘ Doe is normaal tegen die man. Volgens mij wil jij dat we problemen krijgen. ‘ Diederik kijkt Ava boos aan en draait zich om naar de reusachtige leef – keuken. Ava wordt boos. Wat denkt hij wel niet. Ava beent boos naar de keuken. ‘ Wat denk jij wel niet? Wie is die man. Ik weet niet of jij het doorhebt dat je dochter boven zit? ‘ Diederik wordt wit om zijn mond en Ava weet wat dit betekend. Oorlog. ‘ Ik denk dat jij niet weet wat er op het spel staat meisje. Ik doe zaken en daar horen deze mensen nou eenmaal bij. Hoe denk jij dan dat jij met je dikke reet in een nieuwe auto kunt zitten? ‘ Diederik loopt rood aan en Ava weet dat ze beter haar mond kan houden. ‘ Diederik, wat denk jij dat mij die auto kan schelen? Denk jij dat ik daar ene fuck om geef?! ‘ Voor ze het wist kwam het uit haar mond. Ava ziet nog maar net hoe haar man de lege fruitschaal pakt en naar haar toe wilt gooien. Nog maar net kan Ava bukken. Voor Ava iets wilt zeggen beent Diederik boos het huis uit. Ava kijkt hem beduusd na. ‘ Je moest is weten wat ik voor je gedaan heb, lul! ‘ Ava weet dat Diederik dit niet hoort. Ava loopt naar het aanrecht en pakt een glas water, en kijkt rond naar de puinhoop in de keuken. ‘ opruimen dan maar. ‘

‘ Leona, Lewis eten!’ Ava pakt de laatste pan van het fornuis en neemt plek aan de lange tafel. ‘ Waar is papa?’ Lewis kijkt met een verongelijkt gezicht richting de tafel. ‘ Papa is laat vandaag. Sorry jongen. Vraag aan Leona of zei je helpt met je spreekbeurt.’ Ava weet dat Lewis zich hier erg op had verheugd. Hij kijkt namelijk erg tegen zijn vader op. En ze weet dat dit in deze situatie geen voordeel is. ‘Mam, ik kan niet vanavond. Ik zou naar Elisa gaan. ‘ Ava kijkt haar dochter aan en trekt een wenkbrauw omhoog. ‘ Hebben we dat overlegd? Ik dacht dat we dat hier in huis zouden doen. Ik weet het goed gemaakt, eerst Lewis en dan Elisa. ‘ Leona kijkt haar moeder aan met een glimlach. ‘ Oké, goede deal’.  Ava kijkt haar kinderen een voor een aan tijdens het eten. Dit is het leven waar ze als klein meisje over had gedroomd. Een mooi huis, 2 prachtige kinderen en een goed leven. Maar waar is het dan mis gegaan? Door wat ze vroeger heeft moeten door staan thuis? Door de dagelijkse vernederingen en scheldpartijen door haar vader? Of haar moeder die niet achter haar stond. Bang was voor haar vader, en keer op keer zijn kant koos? En kijk waar ik nu zit? Bijna de zelfde situatie. Alleen het verschil is, dat ik wel voor mijn kinderen kies. En gelukkig Diederik niet aan mijn kinderen zit. Maar hoe lang houd ik dit vol? ‘ Papa, waar was je! Nu kun je me wel helpen met mijn spreekbeurt! ‘ Lewis gaat van blijdschap op z’n stoel staan. ‘ Lewis, vraag je zus maar. Ik moet even met mama praten vanavond. ‘ Lewis en Leona kijken hun vader verschrikt aan. ‘ Gaan jullie scheiden?’ Ava kijkt verstrooid op. ‘ Nee schatten. Het gaat over het werk van papa.’ Ava weet de gemoederen te sussen. Maar ze weet dat dit een zwaar gesprek gaat worden en niet weet hoe haar man gaat reageren. ‘ Nou jongens zijn we klaar? Dan kunnen jullie beginnen aan de spreekbeurt. ‘

‘ Koffie schat?’ Ava kijkt haar man vol afschuw aan. ‘ Wat denk jij? Dat we nu weer gezellig gaan doen?! Eerst gooi je me een fruitschaal naar me kop. Vervolgens maak je me uit voor rotte vis, en nu vraag je of ik koffie wil. Weet je waar je die koffie van je kan in steken..’ Ava weet dat ze zich rustig moet houden, want dit gaat ze nergens brengen. ‘ Luister Diederik, we moeten praten, want er gaat iet verschrikkelijk mis in ons leven. Ik weet dat je zaken doet. Maar dit is niet mijn leven. En ik wil mijn kinderen ook niet in die positie brengen.’ Ava merkt dat ze een trilling in haar stem heeft. Maar het laatste wat ze wilt is huilen. Ze wilt zich niet zwak opstellen. ‘ Weet je niet wat ik vanmorgen heb gedaan?! Wat ik heb laten verdwijnen? Wat in mijn auto lag. In de auto waar wij onze kinderen mee naar school brengen, en boodschappen doen met mijn moeder?!’ Diederik trekt wit weg en trekt grote ogen. ‘ Jij wilt toch niet zeggen dat je  “ dat “ hebt gevonden in de auto? Daar had je met je poten af moeten blijven, gek!’ Ava voelt dat ze begint te koken van binnen. Wat denkt hij wel niet. Met wie ben ik getrouwd?! ‘ Jij had daar af moeten blijven. Hiermee had ik ze. Hiermee had ik ze. Ava!’ Diederik pakt Ava stevig bij haar armen vast en kijkt haar heel indringend aan. Iets waar Ava van schrok. ‘ Died waar ben je dan mee bezig?! Vertel het me, ik kan je helpen!’ Ava wist dat ze het op deze manier moest aan pakken. De behulpzame vrouw spelen. Want misschien dan neemt Diederik haar in vertrouwen.

Diederik schrok van luid gebonk aan de voordeur. Ava zag de paniek in zijn ogen. Voor hij een woord kon uitbrengen hoorden ze glasgerinkel. ‘ Diederik wat is dit?!’ Ava kon haar paniek niet onderdrukken. Ineens zag Ava vier mannen in de woonkamer, gekleed in het zwart. Twee van de mannen hadden in hun rechterhand iets wat blonk. Toen Ava beter keek zag ze dat het twee vuurwapens waren. Ava keek Diederik aan en zag dat hij oprecht bang was. ‘ Zitten jullie. ‘ Een van de mannen wees met zijn vuurwapen naar de bank. Zonder enige twijfel liepen Diederik en Ava naar de bank. ‘Diederik wat is dit? ‘ Siste Ava. ‘ Kop houden nu! Ik denk dat jou man wel weet waarvoor wij komen. Hij houd zich niet aan de afspraken. We hebben hem gewaarschuwd, maar meneertje denkt dat het loze dreigingen zijn. Maar dat heeft hij mooi verkeerd. ‘ Ava keek haar man met een verbeten gezicht aan. ‘ Zeg dan wat. Praat Diederik. ‘ Tranen rolde over de wangen van Ava. Maar Diederik hield zijn lippen stijf op elkaar. ‘ Mevrouwtje, hou jij me mond nu maar dicht. Ga staan! ‘ Ava weigerde. ‘ Staan trut. En uit kleden! ‘ De man met het grootste en dikste postuur kwam op Ava af. ‘ Doe wat ze zeggen ‘ Beet Diederik haar toe. Ava ging staat en kleden ze zich uit. Huilend en trillend. Het enigste wat ze zich kon bedenken was, niet weer, niet weer. Maar ze moest doen wat ze zeiden want er zaten twee kinderen boven. Liever mij dan dat ze me kinderen aanraken.  ‘ Mama?! Wat is er aan de hand’ Ava draaide zich om en zag haar zoontje in de deuropening staan. Met grote ogen en een trillende lip. ‘ Ga naar boven Lewis, ga! ‘ Zo, dit is beter, weet je wat?! ‘ De man keek met een glimlach richting Ava en Diederik . ‘ We nemen deze kleine man mee. Tot jij doet wat wij zeggen.  ‘ De man wees met zijn vuurwapen richting Diederik. Nog altijd zei Diederik niets. ‘ Zeg dan wat eikel! ‘ Schreeuwde Ava smekend. ‘ Je laat Lewis toch niet meenemen met die mannen?!’ Ava smeekte haar man op haar knieën. ‘ Mevrouwtje, hou maar op. We nemen hem mee. En het ligt aan je man of jullie hem nog terug zien’ Lewis was ondertussen hysterisch aan het huilen. Hij probeerde zich los te rukken, maar dat lukte natuurlijk niet.  De mannen draaide zich om. De grote dikke man met Lewis onder zijn arm en verdwenen net zo snel als ze aan kwamen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s